صحاری شب

به بهانه شش سالگی این وبلاگ و حال و هوای این روزهای ما و به یاد دوستانی که  تا هنوز  یار و همراه هستند:

صحاری شب

بخوان به نام گل سرخ، در صحاری شب،
که باغ ها همه بیدار و بارور گردند
بخوان، دوباره بخوان، تا کبوتران سپید
به آشیانه ی خونین دوباره برگردند

 بخوان به نام گل سرخ، در رواق سکوت
که موج و اوج طنینش ز دشت ها گذرد؛
پیام روشن باران،
زبام نیلی شب،
که رهگذر نسیمش به هر کرانه برد.

 ز خشک سال چه ترسی!
ـ که سد بستی بستند:

                    نه در برابر آب،

                             که در برابر نور

                                    و در برابر آواز و در برابر شور .....


در این زمانه ی عسرت،
به شاعران زمان برگ رخصتی دادند
که از معاشقه ی سرو و قمری و لاله
سرودها بسرایند ژرف تر از خواب

                                       زلال تر از آب. 

 تو خامشی، که بخواند؟ 

             تو می روی، که بماند؟ 

                        که بر نهالک بی برگ ما ترانه بخواند؟ 


از این گریوه به دور،
در آن کرانه، ببین:

                      بهار آمده،

                               از سیم خاردار، گذشته.


حریق شعله ی گوگردی بنفشه چه زیباست!
هزار آینه جاری ست.
          هزار آینه اینک، به همسرایی قلب تو می تپد با شوق.

زمین تهی ست ز زندان،
                  همین تویی تنها

                         که عاشقانه ترین نغمه را دوباره بخوانی.
بخوان به نام گل سرخ، و عاشقانه بخوان:

                                   "حدیث عشق بیان کن، بدان زبان که تو دانی"

شفیعی کدکنی

......................................

نگاهی به فیلم سینمایی "کتاب قانون" در آخرین سکانس

 نگاهی به فیلم سینمایی "نیش زنبور" در تهران امروز

 

/ 12 نظر / 5 بازدید
نمایش نظرات قبلی
اقبالدوست

سلام قربان شعر زیبایی انتخاب کرده اید / تو خامشی، که بخواند؟ تو می روی، که بماند؟ برایتان آرزوی سعادت و سلامتی دارم و همینطور جشن صد سالگی وبلاگتان که بر نهالک بی برگ ما ترانه بخواند؟

بهار

سلام! اولاً که اصفهاني و هرچي سپاهانيه هنوزم که هنوزه سروره شمالي و تهراني جماعت و غيره و ذلکه! ثانياً: جانا سخن از زبان ما مي گويي! 3سال و 2 سال پيش و پارسال گفته ام و ايضاً(به قول علي) امسال هم مي گم، فرهاد و ... يه چيز ديگه بود. نمي گم اينجا بده اما هيچوقت اون حس دوست داشتني رو بهم نداده و نمي دونم چرا! چند وقت پيش يه نفر از رفقاي قديمي اومده بود وبلاگ سابقم و نوشته بود بهار کاش هيچوقت هيچکدوممون برزگ نشده بوديم.... خيلي حرفا تو اين جمله هست... مي دوني؟! به هرحال سواي پر حرفي تولدش رو تبريک ميگم. خوشحالم که همين کجدار و مريز وار هم مي نويسي و هنوز هستي برامون. اشعار شفيعي کدکني و نصرت رحماني و ...اينجا فقط خوندن داره.

شروین

سلام شرمنده قربان دیر رسیدیم امیدواریم سالهای سال بنویسی و خوش و سرحال زندگی کنی موفق باشی فعلا شادزی

فعلا خون دارم میرم خونه جدید

این پرشین بلاگ کی میخواد پیشرفت کنه ادیتور نقل قول بذاره ! پاسخ یک به بهار : این یک داستان واقعی است : "یه اصفهانی یک خوشه انگور را به خانه برد و به زن و فرزندانش هرکدام یک دانه داد. بچه ها گفتند: بابا جان چرا یک دانه؟ مرد جواب داد: عزیزانم ! بقیه اش هم همین مزه را می دهد"

ستاره

سلام....تولد تولد تولدش مبارکککککککککککککککک/////توکه تحویل نمیگری ولی مادست وپاشکسته به یادتیم....عروسی منم دعوت کنا وگرنه بی آبروگی درمیارم....[نیشخند][زبان]

بهار

تو خامشی، که بخواند؟ تو می روی، که بماند؟ که بر نهالک بی برگ ما ترانه بخواند؟ .......... آپ نمی کنی همترانه؟!

سحر

شش سالگیت مبارک [گل] امشب بعد مدتها اومدم اینجا با همون اسم باقی مونده ! اسمشو که خوندم یاد سالهای اولی افتادم که مینوشتی چقدر پیشرفت کردی تبریک میگم امیدوارم موفق باشی همیشه هر روز بیش از روز پیش [گل]