مهمانی اسمانی

 

دوباره ماه خدا...

دوباره لحظات ناب سحر...

دوباره ساعات شيرين افطار...

دوباره مهمانی اسمانی،و خدايی که در همين نزديکی ست...

خدای من،مرا هم مهمانت کن...

...............................

خداوند متعال فرمود:

وقتی دانستم که ياد من و مشغوليت من بر قلب بنده ام مستولی است،او را به سوال و نجوای با خود مايل می کنم.پس چون بنده چنين شد،بر من عاشق می شود و من به او عشق می ورزم.

پس از ان اگر اين بنده خواست مرا فراموش کند،من خود بين او و فراموشيش حائل می شوم.انان به حق دوستان منند.انها شجاعانند.

...............................

پيامبر اکرم(ص) فرمود:

از پروردگار خود در شب معراج پرسيدم:پروردگارا،سراغاز عبادت و بندگی چيست؟

فرمود:سراغاز ان،خاموشی و سکوت و روزه داری است.

پرسيدم:بنده را از روزه چه فوايدی است؟

فرمود:روزه در ادمی،حکمت به بار می اورد و حکمت،موجب معرفت می شود و معرفت،سبب پيدايش يقين در بنده خواهد شد.ان گاه که بنده ی من از يقين برخوردار شد،ديگر به سختی و سستی روزگار خود نخواهند انديشيد...