در دو سوی طول يک خط

پير ماه و سال هستم                        پير يار بی وفا نه

عمر می رود به تلخی                        پير می شوم،چرا نه؟

پير می شوی؟چه بهتر!                      زود می رسی به مقصد

غير از اين به ماحصل هيچ                   بيش از اين به ماجرا نه

هان!چگونه مقصد است اين؟               مرگ؟پس تولدم چيست؟

امديم تا بميريم                                 اين حماقت است يا نه؟

ـ زاد و مرگ ما دو نقطه ست                در دو سوی طول يک خط

هر چه هست طول خط است               ابتدا و انتها نه

در ميان اين دو نقطه                            گام ميزنی به اجبار

در چنين عبور ناچار                             اختيار و اقتضا نه

ـ نه! قبول خاطرم نيست                       می توان شکست خط را

می توان مخالفت کرد                           با همين کلام،با نه!

زاد ما به جبر اگر بود                             مرگ ما به اختيار است

زهر،دار،رگ زدن،برق،...                        هست در توان ما،نه؟

نه،به طول خط نظر کن                          راه سنگلاخ سختی است

صاف می شود وليکن                           جز به زير گامها نه

گر به راه پا گذاری                                بس نشانه از تو ماند

کاهلان و بی غمان را                            مرگ می برد،تو را نه

گر ز راه باز مانی                                  هر که پرسد از نشانت

عابر پس از تو گويد:                               ((هيچ،هيچ،کو؟کجا؟))نه!

                                                                   سيمين بهبهانی

اينم بخونيد بد نيست:

يکی خودشو انداخت تو رودخونه که خودکشی کنه.با هزار زحمت نجاتش دادن.بعدا که مطمئن شدن مخصوصا خودکشی کرده به اتهام نااميدی و اشاعه ی افکار پوچ گرايانه اعدامش کردن و جسدش رو انداختن توی همون رودخونه.خاک بر سرها،نمی ذارن ادم راحت بميره!