بدرود آقای ناتوردشت
۱٠ بهمن ۱۳۸۸
بدرود آقای ناتوردشت
به خدا قسم اگر من نوازنده پیانویی،هنرپیشه ای یا از این جور اشخاص بودم و این کله خرها خیال می کردند که من هم پخی هستم،حتم بدانید خیلی بدم می آمد. حتی دلم نمی خواست برایم کف بزنند. این مردم همیشه برای چیزهایی کف می زنند که چرند و بی معنی هستند. اگر من نوازنده پیانو بودم،توی صندوقخانه منزلمان پیانو می زدم!
از افاضات هولدن کالفیلد در ناتوردشت
.................
برخی هنر را به جهت دستیابی به شهرت،ثروت و اعتبار دنبال می کنند و بعضی دیگر نفس هنر را می طلبند و آنچنان سخاوتمندانه از آفات هنر دوری می جویند که ناخودگاه تحسین آدمی را بر می انگیزند... اینچنین است که حتی مرگشان نیز به حادثه ای دلپذیر تعبیر می شود.
بدرود آقای سلینجر...سپاس بخاطر تمام لحظات دلپذیری که برایمان به ارمغان آوردید...خدانگهدارآقای ناتوردشت!
